Quovadisart a pour politique de se limiter aux grandes expositions, mais je veux faire une exception pour cette initiative très poétique d’une jeune galerie liégeoise. Voici l’introduction du galeriste :
L’idée de cette exposition est née d’une singularité acoustique propre à la galerie : une grande baie vitrée s’ouvre sur le jardin, et chaque printemps, lorsque la fenêtre coulissante est entrouverte, les chants d’oiseaux envahissent l’espace avec une intensité telle que certains visiteurs s’interrogent sur l’origine de cette mélodie. Il arrive qu’on doive les guider vers l’extérieur pour qu’ils en prennent pleinement conscience. Ce moment d’enchantement, où la nature s’invite dans l’art, a inspiré le projet d’une exposition dédiée aux oiseaux, dont l’ouverture coïncidera avec la saison des chants.
Le titre Au pays des oiseaux fait écho aux aventures d’Alice au Pays des merveilles de Lewis Carroll, mais aussi à un constat écologique alarmant : celui de la disparition accélérée des espèces. Parmi les créatures énigmatiques qui peuplent l’univers de Carroll, le Dodo occupe une place particulière. Endémique de l’île Maurice, ce « Dronte de Maurice », membre de la famille des Columbidae, a disparu à la fin du XVIIe siècle, victime de la chasse, de la destruction de son habitat et de l’introduction d’espèces invasives par l’homme. Incapable de voler, lent et peu farouche, il est devenu le symbole tragique de l’extinction des espèces. Pourtant, le Dodo n’est qu’un exemple parmi d’autres : sur les 11 000 espèces d’oiseaux recensées, plus de 1 400 sont aujourd’hui menacées d’extinction – soit une sur huit. La biodiversité de notre planète est en péril constant, et les causes sont bien connues : urbanisation galopante, déforestation, pollution, et surtout l’usage massif de pesticides en agriculture, qui décime les insectes dont se nourrissent les oiseaux et empoisonne leur environnement.
On estime que depuis les années 1980, les populations d’oiseaux des campagnes européennes ont chuté de près de 40 %, un déclin vertigineux souvent passé inaperçu. Le jour où les chants d’oiseaux se tairaient, ce ne serait pas seulement la fin de l’enchantement, mais le signe d’un effondrement écologique aux conséquences irréversibles pour l’équilibre de nos écosystèmes.
Les oiseaux ont toujours occupé une place majeure dans l’histoire de l’art, comme en témoignent les chefs-d’œuvre de Picasso, Brancusi, Matisse ou encore Magritte. Cette exposition rassemble des œuvres d’artistes contemporains accessibles, issus de disciplines variées – peinture, photographie, dessin, sculpture, collage, installation, illustration, céramique, miniature… –, afin d’offrir un large éventail d’interprétations et de sensibiliser tous les publics, y compris les enfants, à la beauté et à la fragilité de ces êtres ailés. Bien que certaines pièces emblématiques ne puissent être présentées, la sélection met en lumière la diversité et la vulnérabilité des oiseaux, avec l’espoir d’éveiller tendresse et conscience de l’urgence à agir pour leur protection.
Parmi les œuvres exposées, celle de Mohammed Alani interpelle particulièrement : un corbeau, traditionnellement associé à de mauvais présages, se trouve figé dans son envol, encastré dans un casque qui obstrue la vision de celui qui avance en sens inverse. Cette collision symbolise le fossé grandissant entre le monde des humains et celui de la nature, mais aussi les conséquences de nos choix de société. Peu importe les croyances associées au corbeau : cette œuvre incarne avec force les tensions de notre époque et nous rappelle que la survie des oiseaux – et, au-delà, de la biodiversité – dépend désormais de notre capacité à repenser notre rapport au vivant.
À travers cette exposition, l’art devient un vecteur de prise de conscience. Chaque œuvre est une invitation à écouter, à observer, et surtout à agir : réduire l’usage des pesticides, préserver les haies et les zones humides, soutenir les initiatives de protection des espèces menacées. Car protéger les oiseaux, c’est aussi protéger notre avenir commun.
Daniel Dutrieux, février 2026
rue Lairesse 52 Liège
Je-ve-sa : 15-18
Quovadisart richt zich normaal gesproken alleen op grote tentoonstellingen. Ik wil echter een uitzondering maken voor dit poëtische initiatief van een jonge galerie uit Luik. Dit is de introductie van de galeriehouder:
Het idee voor deze tentoonstelling ontstond uit een akoestische bijzonderheid van de galerie: een grote glaspartij die uitkijkt op de tuin. Elke lente, wanneer het schuifraam op een kier staat, vult het gezang van de vogels de ruimte met zo’n intensiteit dat sommige bezoekers zich afvragen waar die melodie vandaan komt. Soms moeten we hen zelfs mee naar buiten nemen om het hen ten volle te laten beseffen. Dit moment van betovering, waarbij de natuur zichzelf uitnodigt in de kunst, vormde de inspiratie voor een project gewijd aan vogels, waarvan de opening samenvalt met het zangseizoen.
De titel In het land van de vogels knipoogt naar de avonturen van Alice in Wonderland van Lewis Carroll, maar verwijst ook naar een alarmerende ecologische vaststelling: de versnelde verdwijning van diersoorten. Tussen de raadselachtige wezens die het universum van Carroll bevolken, neemt de Dodo een bijzondere plek in. Deze ‘Dronte van Mauritius’, lid van de familie der duiven (Columbidae) en endemisch voor Mauritius, stierf eind 17e eeuw uit als gevolg van de jacht, de vernietiging van zijn leefgebied en de introductie van invasieve soorten door de mens. Omdat hij niet kon vliegen, traag was en weinig schuw, werd hij het tragische symbool van uitsterven. Toch is de Dodo slechts één voorbeeld: van de 11.000 geregistreerde vogelsoorten worden er vandaag meer dan 1.400 met uitsterven bedreigd – dat is één op de acht. De biodiversiteit van onze planeet verkeert in constant gevaar door bekende oorzaken: oprukkende verstedelijking, ontbossing, vervuiling en vooral het massale gebruik van pesticiden in de landbouw, wat de insecten waarvan vogels leven decimeert en hun omgeving vergiftigt.
Men schat dat de vogelpopulaties op het Europese platteland sinds de jaren 80 met bijna 40% zijn gedaald, een duizelingwekkende achteruitgang die vaak onopgemerkt blijft. De dag dat het vogelgezang verstomt, zou niet alleen het einde van de betovering betekenen, maar ook het teken zijn van een ecologische instorting met onomkeerbare gevolgen voor het evenwicht van onze ecosystemen.
Vogels hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de kunstgeschiedenis, getuige de meesterwerken van Picasso, Brancusi, Matisse of Magritte. Deze tentoonstelling brengt werken samen van toegankelijke hedendaagse kunstenaars uit verschillende disciplines – schilderkunst, fotografie, tekenkunst, beeldhouwkunst, collage, installatie, illustratie, keramiek, miniatuur… – om een breed scala aan interpretaties te bieden en een breed publiek, inclusief kinderen, bewust te maken van de schoonheid en kwetsbaarheid van deze gevleugelde wezens. Hoewel bepaalde iconische stukken niet aanwezig konden zijn, werpt de selectie een licht op de diversiteit en kwetsbaarheid van vogels, in de hoop tederheid en het besef van de urgentie om hen te beschermen aan te wakkeren.
Tussen de tentoongestelde werken valt dat van Mohammed Alani in het bijzonder op: een raaf, traditioneel geassocieerd met een slecht voorteken, is bevroren in zijn vlucht en ingebed in een helm die het zicht belemmert van degene die in tegengestelde richting beweegt. Deze botsing symboliseert de groeiende kloof tussen de menselijke wereld en die van de natuur, maar ook de gevolgen van onze maatschappelijke keuzes. Ongeacht het bijgeloof rond de raaf: dit werk belichaamt krachtig de spanningen van onze tijd en herinnert ons eraan dat het voortbestaan van vogels – en daarmee de biodiversiteit – voortaan afhangt van ons vermogen om onze relatie met het levende te herzien.
Via deze tentoonstelling wordt kunst een middel tot bewustwording. Elk werk is een uitnodiging om te luisteren, te observeren en vooral om te handelen: het gebruik van pesticiden verminderen, heggen en waterrijke gebieden behouden, en initiatieven voor de bescherming van bedreigde soorten steunen. Want de vogels beschermen, is ook onze gezamenlijke toekomst beschermen.
Daniel Dutrieux, februari 2026
rue Lairesse 52 Liège
Do-Vr-Za : 15-18
Au Pays des oiseaux : un chant d’alerte et d’espoir @ LRS52 Liège–>12/4
by PIERRE KLUYSKENS on Mar 22, 2026 • 13:35 No CommentsQuovadisart a pour politique de se limiter aux grandes expositions, mais je veux faire une exception pour cette initiative très poétique d’une jeune galerie liégeoise. Voici l’introduction du galeriste :
L’idée de cette exposition est née d’une singularité acoustique propre à la galerie : une grande baie vitrée s’ouvre sur le jardin, et chaque printemps, lorsque la fenêtre coulissante est entrouverte, les chants d’oiseaux envahissent l’espace avec une intensité telle que certains visiteurs s’interrogent sur l’origine de cette mélodie. Il arrive qu’on doive les guider vers l’extérieur pour qu’ils en prennent pleinement conscience. Ce moment d’enchantement, où la nature s’invite dans l’art, a inspiré le projet d’une exposition dédiée aux oiseaux, dont l’ouverture coïncidera avec la saison des chants.
Le titre Au pays des oiseaux fait écho aux aventures d’Alice au Pays des merveilles de Lewis Carroll, mais aussi à un constat écologique alarmant : celui de la disparition accélérée des espèces. Parmi les créatures énigmatiques qui peuplent l’univers de Carroll, le Dodo occupe une place particulière. Endémique de l’île Maurice, ce « Dronte de Maurice », membre de la famille des Columbidae, a disparu à la fin du XVIIe siècle, victime de la chasse, de la destruction de son habitat et de l’introduction d’espèces invasives par l’homme. Incapable de voler, lent et peu farouche, il est devenu le symbole tragique de l’extinction des espèces. Pourtant, le Dodo n’est qu’un exemple parmi d’autres : sur les 11 000 espèces d’oiseaux recensées, plus de 1 400 sont aujourd’hui menacées d’extinction – soit une sur huit. La biodiversité de notre planète est en péril constant, et les causes sont bien connues : urbanisation galopante, déforestation, pollution, et surtout l’usage massif de pesticides en agriculture, qui décime les insectes dont se nourrissent les oiseaux et empoisonne leur environnement.
On estime que depuis les années 1980, les populations d’oiseaux des campagnes européennes ont chuté de près de 40 %, un déclin vertigineux souvent passé inaperçu. Le jour où les chants d’oiseaux se tairaient, ce ne serait pas seulement la fin de l’enchantement, mais le signe d’un effondrement écologique aux conséquences irréversibles pour l’équilibre de nos écosystèmes.
Les oiseaux ont toujours occupé une place majeure dans l’histoire de l’art, comme en témoignent les chefs-d’œuvre de Picasso, Brancusi, Matisse ou encore Magritte. Cette exposition rassemble des œuvres d’artistes contemporains accessibles, issus de disciplines variées – peinture, photographie, dessin, sculpture, collage, installation, illustration, céramique, miniature… –, afin d’offrir un large éventail d’interprétations et de sensibiliser tous les publics, y compris les enfants, à la beauté et à la fragilité de ces êtres ailés. Bien que certaines pièces emblématiques ne puissent être présentées, la sélection met en lumière la diversité et la vulnérabilité des oiseaux, avec l’espoir d’éveiller tendresse et conscience de l’urgence à agir pour leur protection.
Parmi les œuvres exposées, celle de Mohammed Alani interpelle particulièrement : un corbeau, traditionnellement associé à de mauvais présages, se trouve figé dans son envol, encastré dans un casque qui obstrue la vision de celui qui avance en sens inverse. Cette collision symbolise le fossé grandissant entre le monde des humains et celui de la nature, mais aussi les conséquences de nos choix de société. Peu importe les croyances associées au corbeau : cette œuvre incarne avec force les tensions de notre époque et nous rappelle que la survie des oiseaux – et, au-delà, de la biodiversité – dépend désormais de notre capacité à repenser notre rapport au vivant.
À travers cette exposition, l’art devient un vecteur de prise de conscience. Chaque œuvre est une invitation à écouter, à observer, et surtout à agir : réduire l’usage des pesticides, préserver les haies et les zones humides, soutenir les initiatives de protection des espèces menacées. Car protéger les oiseaux, c’est aussi protéger notre avenir commun.
Daniel Dutrieux, février 2026
rue Lairesse 52 Liège
Je-ve-sa : 15-18
Quovadisart richt zich normaal gesproken alleen op grote tentoonstellingen. Ik wil echter een uitzondering maken voor dit poëtische initiatief van een jonge galerie uit Luik. Dit is de introductie van de galeriehouder:
Het idee voor deze tentoonstelling ontstond uit een akoestische bijzonderheid van de galerie: een grote glaspartij die uitkijkt op de tuin. Elke lente, wanneer het schuifraam op een kier staat, vult het gezang van de vogels de ruimte met zo’n intensiteit dat sommige bezoekers zich afvragen waar die melodie vandaan komt. Soms moeten we hen zelfs mee naar buiten nemen om het hen ten volle te laten beseffen. Dit moment van betovering, waarbij de natuur zichzelf uitnodigt in de kunst, vormde de inspiratie voor een project gewijd aan vogels, waarvan de opening samenvalt met het zangseizoen.
De titel In het land van de vogels knipoogt naar de avonturen van Alice in Wonderland van Lewis Carroll, maar verwijst ook naar een alarmerende ecologische vaststelling: de versnelde verdwijning van diersoorten. Tussen de raadselachtige wezens die het universum van Carroll bevolken, neemt de Dodo een bijzondere plek in. Deze ‘Dronte van Mauritius’, lid van de familie der duiven (Columbidae) en endemisch voor Mauritius, stierf eind 17e eeuw uit als gevolg van de jacht, de vernietiging van zijn leefgebied en de introductie van invasieve soorten door de mens. Omdat hij niet kon vliegen, traag was en weinig schuw, werd hij het tragische symbool van uitsterven. Toch is de Dodo slechts één voorbeeld: van de 11.000 geregistreerde vogelsoorten worden er vandaag meer dan 1.400 met uitsterven bedreigd – dat is één op de acht. De biodiversiteit van onze planeet verkeert in constant gevaar door bekende oorzaken: oprukkende verstedelijking, ontbossing, vervuiling en vooral het massale gebruik van pesticiden in de landbouw, wat de insecten waarvan vogels leven decimeert en hun omgeving vergiftigt.
Men schat dat de vogelpopulaties op het Europese platteland sinds de jaren 80 met bijna 40% zijn gedaald, een duizelingwekkende achteruitgang die vaak onopgemerkt blijft. De dag dat het vogelgezang verstomt, zou niet alleen het einde van de betovering betekenen, maar ook het teken zijn van een ecologische instorting met onomkeerbare gevolgen voor het evenwicht van onze ecosystemen.
Vogels hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de kunstgeschiedenis, getuige de meesterwerken van Picasso, Brancusi, Matisse of Magritte. Deze tentoonstelling brengt werken samen van toegankelijke hedendaagse kunstenaars uit verschillende disciplines – schilderkunst, fotografie, tekenkunst, beeldhouwkunst, collage, installatie, illustratie, keramiek, miniatuur… – om een breed scala aan interpretaties te bieden en een breed publiek, inclusief kinderen, bewust te maken van de schoonheid en kwetsbaarheid van deze gevleugelde wezens. Hoewel bepaalde iconische stukken niet aanwezig konden zijn, werpt de selectie een licht op de diversiteit en kwetsbaarheid van vogels, in de hoop tederheid en het besef van de urgentie om hen te beschermen aan te wakkeren.
Tussen de tentoongestelde werken valt dat van Mohammed Alani in het bijzonder op: een raaf, traditioneel geassocieerd met een slecht voorteken, is bevroren in zijn vlucht en ingebed in een helm die het zicht belemmert van degene die in tegengestelde richting beweegt. Deze botsing symboliseert de groeiende kloof tussen de menselijke wereld en die van de natuur, maar ook de gevolgen van onze maatschappelijke keuzes. Ongeacht het bijgeloof rond de raaf: dit werk belichaamt krachtig de spanningen van onze tijd en herinnert ons eraan dat het voortbestaan van vogels – en daarmee de biodiversiteit – voortaan afhangt van ons vermogen om onze relatie met het levende te herzien.
Via deze tentoonstelling wordt kunst een middel tot bewustwording. Elk werk is een uitnodiging om te luisteren, te observeren en vooral om te handelen: het gebruik van pesticiden verminderen, heggen en waterrijke gebieden behouden, en initiatieven voor de bescherming van bedreigde soorten steunen. Want de vogels beschermen, is ook onze gezamenlijke toekomst beschermen.
Daniel Dutrieux, februari 2026
rue Lairesse 52 Liège
Do-Vr-Za : 15-18